
het was me het jaartje wel
05-01-2005, 367 x bekeken, door mexicano
Ken je dat? Dat je pas zondagmiddag wakker schrikt uit je remslaap met je kleren nog aan na een schijnbaar leuk avondje te hebben gehad, maar waar je je eigenlijk niets meer van kan herinneren en maar hopeloos tracht te achterhalen wat er is voorgevallen die avond. Je komt bovendien tot de ontdekking dat je deze zondag nog een heleboel had willen en misschien wel moeten doen, maar daar is simpelweg geen tijd voor, omdat de dag alweer bijna voorbij is. Versuft als je nog bent raak je steeds verder achterop, omdat je wederom niets hebt uitgevreten dit weekend. Kortom je loopt steeds achter de feiten aan in deze zich voorbij galopperende maatschappij, waarin alles nu moet gebeuren en ’t liefst nog gisteren. Maar wanneer komt nu het moment dat je zegt; “Stop tot hier en niet verder”. Ga eens bij jezelf te raden of je nog wel de tijd neemt om te genieten. We stappen met z’n allen veel te gemakkelijk over het gebeurde heen, omdat we te gefocust zijn op het nu van deze prestatieve maatschappij. Natuurlijk is het van belang om vooral ook de toekomst binnen ons vizier te houden, maar ook het verleden mogen we niet vergeten, want van de gemaakte fouten kunnen we leren.Laten we eens onze voet van het gaspedaal halen en stilstaan bij hetgeen er allemaal is voorgevallen in het jaar 2004. Het moge duidelijk zijn dat het een bewogen jaar is geweest, niet alleen hier in Nederland met haar slechte economische gesteldheid en de dood van Van Gogh en de consequenties hiervan, maar ook in de rest van de wereld. Wat te denken van de onmenselijke aanslag in Madrid begin dit jaar. Of denk aan de nog immer voortdurende strijd in Darfur en het ontwrichte Irak. Bovendien werd op de valreep van dit jaar een groot deel van Azië geteisterd door een natuurramp die zijn gelijke niet kent. In deze gebieden is behoefte aan humanitaire en financiële hulp en steun onontbeerlijk. In dat licht bezien kun je je vraagtekens zetten bij de eerdere verkiezingscampagne in de Verenigde Staten, waar niet op een miljoentje meer of minder werd gekeken en de presidentskandidaten als een stel kleuters over elkaar heen rolden om in de gunst te vallen bij de kiezers. Met dat geld kunnen zoveel betere doelen gesteund worden in plaats van deze poppenkast in stand te houden. En dan was er nog de door fraude en corruptie ontsierde verkiezingsstrijd in de Oekraïne tussen de twee Viktors; de pro-Russische kandidaat Janoekovitsj en de vergiftigde pro-westerse kandidaat Joesjtsjenko. Of wat te denken van Balkenende, die krampachtig van zijn Harry Potter-imago probeert af te komen, waarmee we best wel een beetje medelijden mogen hebben, want het lijkt me geen pretje in deze tijd premier van Nederland te zijn.
Kortom, dit alles in ogenschouw nemend betreft het hier strijd, of dat nu tegen de natuur, het imago of geloofsovertuiging is, is niet zo van belang, want die is toch niet te winnen. Van de natuur valt sowieso niet te winnen en een bepaald imago wordt nu eenmaal door de buitenwereld gevormd en in je eentje is het moeilijk daartegen op te boksen. En over geloof valt al helemaal niet te twisten, want een ieder die houdt zo zijn/haar eigen denkbeelden erop na en een discussie is dus zinloos. We moeten ervoor waken, dat we onszelf niet te serieus nemen, want hier krijg je vanzelfsprekend louter problemen van. We hoeven elkaar niet allemaal aardig te vinden, als we maar op een normale manier met elkaar of naast elkaar kunnen leven. En wie bepaalt of iemand dom is? Zonder domme mensen zouden er ook geen slimme mensen zijn en andersom. Dit geldt eigenlijk voor alles. De een heeft nu eenmaal meer talent dan de ander, maar moet je diegene daarom benijden of op een voetstuk plaatsen? Ik vind van niet. Wat maakt het immers uit ófwel iemand wit, biseksueel en kaal is ófwel zwart, homoseksueel en celibaat ófwel geel, heteroseksueel en louter uit protheses bestaand, ófwel pimpelpaars met een accu op de rug en een uitgezakte reet tot op de grond. Who cares?! Uiteindelijk is er maar een de mooiste en dat ben ikzelf, uhm ik bedoel jezelf. Laten we het lekker rustig aan doen dit jaar en af en toe stilstaan en gewoon lekker genieten. De maatschappij wacht niet, maar dat betekent niet dat jij niet even kunt wachten. De beste wensen voor 2005!!!


Volg ons ook op twitter!