
nederlandse antillen
25-02-2005, 401 x bekeken, door mexicano
Ik kan er maar moeilijk aan wennen, aan die klote-kou hier in Nederland. Met zo’n opmerking krijg je vaak een stroom aan verwijten naar je kop geslingerd als dat je teveel zou zeiken; als de zon schijnt is het te warm en als de winter weer in aantocht is, wordt het algauw weer te koud bevonden. Persoonlijk behoor ik niet tot deze categorie het-is-ook-nooit-goed zeurpieten. Het kan mij namelijk niet warm genoeg zijn; de winter en herfst voegen in mijn ogen niets toe, behalve als je met een mok warme chocolademelk knus en onderuitgezakt voor de openhaard zit, maar dan is ’t doorgaans ook écht lekker warm binnen. Nee hoor, geef mij maar lekker de zomer, en ik prees mij gelukkig dat die dit jaar opvallend vroeg begon voor mij; al moest ik hiervoor wel tezamen van mede-zonaanbiddende landgenoten bijna een half etmaal voor in ‘t vliegtuig zitten. Maar dat had ik er dan ook graag voor over. De bestemming was Curaçao, nog immer onder het koninkrijk der Nederlanden vallend. Het was alweer ruim zes en half jaar geleden dat ik mijn kop daar had vertoond, maar sindsdien is er een hoop hetzelfde gebleven, maar nog meer veranderd. Dit jaar zijn er ook weer stemmingen op het eiland over hoe de nabije toekomst er uit moet gaan zien. De eilandbewoners hebben de keuze uit vier mogelijkheden: 1) volledige onafhankelijkheid; 2) deel uitmaken van Nederland als een op afstand bestuurd gebiedsdeel, zeg maar een soort van Texel maar dan in de Cariben; 3) de huidige vorm, behorend tot de Nederlandse Antillen en deel uitmakend van het Koninkrijk der Nederlanden; of 4) onafhankelijk worden van de Nederlandse Antillen, maar wel onderdeel uit blijven maken van het Koninkrijk der Nederlanden, zoals Aruba momenteel. Volg je het allemaal nog? Het komt er eigenlijk op neer in welke mate Curaçao afhankelijk dient te blijven van Nederland.Een kennis wist mij te vertellen dat onlangs bij Sint-Maarten, een ander eiland van de Nederlandse Antillen, niet minder dan vijf cruiseschepen waren aangemeerd. Dit betekende zonder overdrijving een verdubbeling van het aantal inwoners. Vanzelfsprekend kregen de winkeliers en horeca-uitbaters spontaan de dollartekens in hun ogen en keken verlekkerd uit naar de haast eindeloze stroom aan inkomsten, die de dagjestoeristen met zich mee zouden brengen. Maar niets was minder waar; straten werden afgezet om de aanvoer van de toeristen enigszins in goede banen te leiden. Echter, het ‘mooie’ of eigenlijk het cynische was dat de winkeliers en uitbaters zelfs verlies leden door de komst van ruim 25.000 toeristen. De meeste cruiseschip-toeristen hebben tegen de tijd dat ze de Nederlands Antillen bereiken al op voorgaande eilanden 35 T-shirts, 23 kitschachtige beeldjes en allerhande souvenirs gekocht, waardoor ze zo goed als uitgewinkeld zijn. Bovendien kunnen ze hun drankje net zo goed op de boot drinken. De 50-plussers zijn koopmoe en liggen verder liever met hun reet in of aan ’t zwembad op het cruiseschip, zich in de watten laten leggend door het personeel aldaar. En geef ze eens ongelijk; ze hebben er immers grif geld voor betaald. Voor de Nederlandse Antillen is het echter niet te hopen, dat er aldoor van die schepen aangemeerd liggen, want anders gaan die eilanden naar de klote. Dan gaan ze ten onder, net als dat zogenaamd onzinkbare cruiseschip de Titanic, dat overigens nooit zo beroemd zou zijn geworden als er geen ijsberg in de weg had gelegen. Toch zijn de Nederlandse Antillen wel degelijk afhankelijk van het toerisme, maar niet van diegenen die weken op een schip de halve wereld over reizen.
In dat licht bezien wekte het mij dan ook verbazing dat het eiland aan het veramerikaansen is. Ik weet niet wie dat bedacht heeft, maar het lijkt wel of de Nederlandse Antillen op korte termijn de naam in de Amerikaanse Antillen kunnen laten veranderen. Aruba is wat dat aangaat al meer Amerikaans dan Nederlands en Curaçao is hard op weg dat voorbeeld te volgen. Ik heb me laten vertellen dat in de hotels meer Engels dan Nederlands wordt gesproken door het personeel en de entertainmentkant van het eiland neigt ook al in Amerikaans voordeel uit te vallen. Het gaat me nu te ver om nog meer zaken aan te stippen betreffende de veramerikanisering, maar neem maar van mij aan dat het zo is. De verbazing over dit fenomeen neemt helemaal groteske vormen aan, nu blijkt dat de Amerikanen op de Nederlandse Antillen te boek staan als gieriger dan wij, de Hollanders. De Nederlanders, die toch de naam hebben ‘gierig’ te zijn, blijken dat in het geheel niet te zijn. Ik weet zelfs dat de Amerikanen, een spreekwoord hebben dat luidt; “go dutch!” (ieder betaalt voor zich). Daar heb ik inmiddels toch wel mijn twijfels over. Nee, als de eilandbewoners van Curaçao rationeel denken, moeten ze toch tot de conclusie komen dat ze beter af zijn mét Nederland dan zonder. Vele Nederlanders trekken jaarlijks naar de Antillen, temeer je daar je eigen taal kunt spreken, Nederlandse invloeden aanwezig zijn, er vrijwel altijd de zon schijnt en dat alles maakt het voor de Nederlander toch tot een tropisch paradijsje waar hij/zij zich thuis voelt. Inmiddels ben ik al weer bijna twee weken thuis, kom ik alleen het huis uit als het echt niet anders kan en mis ik de dagelijkse zon op mijn bolletje. Gelukkig begint over een maand de lente weer!!!


Volg ons ook op twitter!