toegeven of vergeven
03-10-2005, 450 x bekeken, door mexicano
Ik heb op dit moment geen kinderen en of ik ze ooit zou willen is nog maar de vraag. Al heb ik wel mijn ideeën over hoe ik het opvoeden zou aanpakken. Ik vind dat als het kind herhaaldelijk het ouderlijk gezag ondermijnt, je best een corrigerende tik uit mag delen. En dan bedoel ik niet dat je het kind zo hard moet slaan, dat het pas na een week weer wakker wordt om vervolgens nog dagenlang gedwongen is door een rietje te moeten eten. Nee natuurlijk niet; je hoeft niet de melktandjes eruit te slaan, want die gaan er vanzelf wel uit. Daar hoeft de ouder echt niet een handje bij te helpen.Maar tegenwoordig mag je als ouder amper een hand uitsteken naar je kind, want het lijkt wel of het gelijk wordt geschaald aan mishandeling. Je kunt zeggen dat het een teken van onmacht is om een mep uit te delen. Maar zo zie ik dat niet; je kunt wel iedere keer rustig gaan uitleggen, waarom iets niet mag, maar zo’n kind is op zeker moment wijs genoeg om continu de discussie aan te gaan. Je bent geen verantwoording schuldig waarom iets niet mag. Als het niet mag dan is het zo; klaar! En hoe moeilijk het ook is voor het kind; dat zal het gewoon moeten accepteren.
Je kan het uitleggen als ouderwets, want vroeger was het heel gewoon dat kinderen ingehouden geslagen werden. En niet alles wat ouderwets is per definitie slecht. Zie me niet als een toekomstig despoot dat helemaal niets toe zal staan als ik aan kinderen zou beginnen. Integendeel, ik zou ze geven wat ik denk dat ze nodig hebben, maar ik zal ze niet opvoeden tot een verwend stel koters. Kinderen zoeken nu eenmaal de grenzen op hoever ze kunnen gaan en soms eroverheen, en als je iedere keer toegeeft worden het een stel verwende koters, en dat lijkt me niet bepaald de ideale voorbereiding op een entree in de grote mensenmaatschappij
Het is nu ook van de tijd dat ouders veel werken, waardoor de kinderen hun ouders niet veel zien. En de ouders zullen zich daar best schuldig over voelen en de korte tijd dat ze hun kind zien, willen ze niet daadkrachtig optreden en geven daarom maar toe, omdat ze hen niet veel zien. Het laatste wat ze willen is dat ze ruzie met het kind hebben in de spaarzame tijd dat ze met elkaar optrekken. Dus krijgen de kindertjes hun zin; tv op de kamer; dolby surround set, de playstation boven op de X-box, de GameCube en 150 bijbehorende spelletjes, want het is nooit genoeg. Dat is natuurlijk niet de schuld van de kinderen, want die realiseren dat niet zo en vinden het wel best. De schuld ligt bij de ouders, die hun kind volproppen met van alles en nog wat om hun afwezigheid te compenseren.
Ik zou mijn kind ook het liefst gelukkig zien, maar je kind gelukkig zien is wat anders dan verwennen, want in plaats van dat je het kind opvoedt ben je eigenlijk destructief bezig
Dus zo verkeerd zou het niet zijn om de stem te verheffen en als dat niet lukt een goede tik uit te delen. Daar leert zo’’n kind echt wel van. Ik heb vroeger ook geregeld een tik gehad, niet dat ik bont en blauw ben geslagen, en op dat moment is het zowel voor het kind als voor de ouder, tenminste laten we dat aannemen, niet leuk om een tik te incasseren dan wel uit te delen.
Terugkijkend vond ik het ook verre van leuk, maar reëel bekijkend had ik het er wel naar gemaakt en ook wel verdiend. Ik ben verder redelijk vrij opgevoed en ik heb een onbezorgde jeugd gehad maar wel met zekere regels opgelegd door mijn ouders.
Er zijn natuurlijk de nodige nieuwsfeiten over huiselijk geweld en gezinsdrama’s, maar dat moet je toch los kunnen zien van een corrigerende klap. Zoals laatst ook weer; zo’n vent die zijn kind en vrouw van het balkon flikkerde en er zelf achteraan dook. Dat mag natuurlijk nooit gebeuren. Hoe vaak gebeurt het echter niet dat er wordt gezegd dat een gezin onder toezicht van de politie staat, maar het vervolgens uit de klauwen loopt. Dus wat is het belang van dat toezicht als het uiteindelijk op een drama uitloopt. Het moet veel beter in de gaten worden gehouden en de kinderen dienen ten alle tijden beschermd worden tegen echt geweld. Voorkomen is per slot van rekening beter dan genezen
Er is vaak commentaar dat de jeugd van tegenwoordig losgeslagen is, en dat zal echt niet louter komen door de opvoeding maar zeker ook door de omgeving. Al kunnen de ouders er wel voor zorgen dat het binnen de perken blijft met een strikte opvoeding. En zo bezien zou het wellicht beter zijn als de toekomstige ouders een strenger standpunt in zouden nemen en meer de discipline zouden aantrekken.
Ik heb nu natuurlijk makkelijk praten en waarschijnlijk zou ik er ook moeite mee hebben zo’n smekend kinderkoppie iets kunnen weigeren, maar het lijkt me in ieder geval niet verkeerd om er al eens over na te denken en dit in het achterhoofd te houden. De corrigerende tik in deze context bezien is geen uiting van onmacht en zeker geen mishandeling, maar noodzaak. Dus laten we alsjeblieft niet meteen moord en brand schreeuwen bij het slaan van een kind, mits het gegrond is en niet buitensporig.
Toegeven aan het kind in dit opzicht is immers erger dan het iets te verbieden en het kind zal het je echt wel vergeven.
Dus ik zou willen zeggen tegen mijn oudjes, pa en ma bedankt.
Volg ons ook op twitter!